Bazı insanlar hayatımızdan gider, ama hikâyeleri gitmez. Yıllar geçer, şehirler değişir, yüzler unutulur; yine de bir nehir, bir koku, uzaklardan gelen bir ses insanı hiç beklemediği bir zamana geri götürür.
Belki bazı yerler insanı çağırırdı. Belki de yarım kalmış hikâyelerin, yıllar sonra sessizce geri dönmek gibi bir huyu vardı.
Nehir her zamanki gibi akıyordu.
Ama bu kez, suyun taşıdığı yalnızca geçmiş değildi.
Geçmişte bıraktığını sandığı bir aşk da onunla birlikte geri dönüyordu.